Edit
...................
30/07/09 : 01.15 am midnight
ยังไม่ได้ไปจ่ายเงินค่าไดอารี่เยย
จึงทำให้อับเดทไม่ได้นะเค่อะ
ช่วงนี้ยุ่งมากๆถึงมากที่สุด
อิเคนไปเปิดบริษัทให้แล้ว
ตอนนี้ อิชั้นขึ้นตำแหน่ง
โปรดัก แมเนเจอร์ ฮ่ะ
ขอโทษเหอะ นั่งถักตุ๊กตามือหงิกเลย กรั่กๆ
เปิดร้านอย่างเป็นทางการ
1st August at Bukit Jumbul
4th Floor
ขอให้กิจการของลูกช้างเจริญรุ่งเรืองด้วยเทอญ
ลงทุนไปพันแปดร้อยล้านแล้วเนี่ย
....แป่ววว.....
ตอนนี้สินค้าและอุปกรณ์ถักตุ๊กตาท่วมคอนโดอิเคนแล้ว
โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่โดนเรียกส่งธีสีทบทที่ 4
ขอให้ได้ที่ปรึกษาดีๆด้วยเทอญ
สาธุ๊!
.....................

ตอนนี้รู้สึกโล่งขึ้นมากเรื่องเรียน
เกรดออกมาไม่น่าเกลียดเท่าใหร่
เพื่อนซุก ได้เกรดดีกว่าเราอีกง่ะ
ทำไงได้ ก็ความสามารถเรามีเท่านี้
ก็คงต้องยอมรับล่ะนะ หุหุหุ
ช่วงนี้อิเคนทำงานกะดึก กลางวันฮีก็นอน นอน และ นอน
กรนดังสนั่นลั่นคอนโด
ส่วนเจ้าซุนหมิงก็ทำแต่งานไปแต่เช้า กลับดึกๆดื่นๆ
ไม่เคยได้เจอฮีสักเท่าใหร่
เหมือนกะว่าชั้นอยู่บ้านคนเดียวในบ้านเลยอะ
เวลาอิเคนไม่อยู่มันทำให้ชั้นรู้สึกว่าชั้นขาดอะไรไปบางอย่างในชีวิต
มันเหมือนไม่มีแมงหวี่ แมลงวันมาไต่ตอม มากวนใจอะไรแบบนั้นอะ
แต่เวลาฮีมาอยู่บ้านฮีก็น่ารำคาญนะ
เพราะฮีชอบใช้ชั้นทำ นั่น นี่ นู่น
อิอิอิอิอิ
แปลกเหมือนกันนะเรา

ผลงานของเจ๊ตาล
ชั้นก็ไปขลุกบ้านเจ๊ตาล แล้วก็สอนพิเศษลูกเจ๊ตาลสัปดาห์ละสามวัน
สอนเจ๊ตาลถักตุ๊กตาแบบใหม่ๆบ้าง
ฝีมือถักตุ๊กตาของเจ๊ตาลพัฒนาขึ้นมาก
เพราะมีออร์เดอร์เยอะ ชีเลยต้องถักๆๆๆๆ จนมือหงิกเหมือนชั้นตอนนี้เลย

ไอ้ตัวนี้เพิ่งทำเสร็จร้อนๆเมื่อวานและวันนี้เอาไปส่งให้ลูกค้าแระ

มันคือ จิงโจ้ แม่ลูก เป็นตัวแรกที่ชั้นเพิ่งหัดทำ
แต่ก็ออกมาโอเคทีเดียว
ตอนนี้มีออร์เดอร์ลูกหมูตัวโตอีก 2 ตัว
มือหงิกอีกแล้วสิเรา
แต่สองสัปดาห์ที่ผ่านมา
ได้เงินจากถักตุ๊กตาประมาณ 300 กว่าริงกิตแล้วอะนะ
ดีกว่าอยู่เปล่าๆ หายใจทิ้งหายใจขว้าง
มันเป็นงานอดิเรกที่สนุกสำหรับชั้น
สุดท้ายนี้
คิดถึงอิเอมิลี่ พี่จ้อร์ช และ พี่แต๋น พี่จู๊ดจัง
จะเก็บตังค์ไปเที่ยวเคแอลนะ
กลับไทยมาหมดไป ห้าหมื่นกว่าๆ อิเคนบ่นเป็นหมีกินผึ้งเลยล่ะ
เดี๋ยวเดือน สค. ต้องกลับไทยไปเก็บข้อมูลทำธีสีท อีกง่ะ
ต้องประหยัดแล้วสินะเรา
ท่องไว้ๆๆ ประหยัดๆๆๆๆ
ปล.วันนี้เป็นวันสุดท้ายของสมาชิกพรีเมียมแล้วง่ะ
ไม่รู้จะอับไดได้อีกเมื่อใหร่นะ