Edit: 12 OCT 2010
----------------------------------------
นานเมิกก ที่ไม่ได้เขียนไดอารี่
ขอบคุณแฟนไดอารี่ตัวจริงกระทิงแดง
อิแอบอ่าน ที่ยังจำอิชั้นได้ ซึ่งอิชั้นไม่ได้เขียนไดมานานแระ
ยังคงไม่ว่างไปจ่ายเงิน ตอนนี้อยู่ปีนังอะ
ก็สอนหนังสือ หกวันหยุดวันอาติ๊ด วันเดียว
เลยทำให้ชั้น แทบจะไม่มีเวลาหายใจเลย
ทำงานก็มีความสุขมาก เพราะลูกๆของชั้น(ลูกศิษย์)
น่ารักกันมากๆ (เป็นบางครั้ง)
ชีวิตอาแจน ก็ไม่เลวทีเดียว แบบว่าทำงานยังกะเงินเดือนเป็นแสน
แต่เงินเดือนก็ออกช้าไรเงี้ย

กลุ่ม สิบสอง อิ้งวัน

อีไอซี ปีสาม

วิศวะเครื่องกล

การตลาด
หวังว่าจะได้กลับมาเขียนได อีกครั้งนะ
Edit , 13 August 2010
................................
หายไปนานอะ เพราะทำงานแล้ว เลยไม่ค่อยมีเวลามาอับเดท
ไดอารี่ที่รัก แถมยุ่งจนยังไม่ได้จ่ายค่าไดอารี่รายปีอีกแน่ะ
เดือนหน้าคงจะมีเวลามาอับล่ะนะ
ว่าจะๆ สั่งซีดีแล้วก็จะบันทึกเวลาดีๆเอาไว้ล่ะ
ช่วงนี้ก็เล่นเฟสบุคอย่างเมามัน
แอดอิชั้นได้ที่ viwian2002@yahoo.com
อ้อ ยัยเบบี๋ พี่ทำมือถือหายเบอร์เธอหาไม่เจอแล้วนะ
ตอนนี้พี่ทำงานที่สงขลาได้สามเดือนแล้วจ้า
ถ้าเราอยู่ใกล้ๆกันก็นัดเจอกันกินข้าวหน่อยน๊า
บทบาทใหม่ในชีวิตก็หนุกหนานดี
เพื่อนๆชาวไดอารี่เจอกันได้ที่เอฟบีเด้อค่ะช่วงนี้
...............................
Edit
06-05-10
พื้นที่เต็มฮ่ะ เลยต้องทำเยี่ยงนี้ แงๆๆคงอีกนานกว่าจะเคลียร์นะเนี่ย
และแล้วก็ถึงวันที่ชั้นต้องจากอิอ้วนไป
ไปอยู่ที่ใหม่ ทำงานใหม่ และชั้นเองก็ต้องเปลี่ยนตัวเอง
ให้กลายเป็นอาแจน แอร๊ยยยยย
ชั้นกับอิอ้วนพากันไปสงขลา เมื่อวันที่ห้าที่ผ่านมา
ฮีพาชั้นไปหาเช่าที่ซุกหัวนอน โดยมีน้องแทน
น้องที่มหาวิทยาลัย usm ให้ความอนุเคราะห์พาไป อิอิ
ขอบจีเมิกก น้องรัก
เนื่องจากว่าทางมหวิทยาลัยที่จ้างอิชั้นไม่มีที่พัก อาแจนให้เค่อะ
อิชั้นก็เลยต้องไปเดินๆๆๆๆ หาเอา น่องโป่งเมิกและแล้วอิชั้นก็
มีที่ซุกหัวนอนเรียบร้อยแล้ว เย้ๆ
ก็เป็นหอพักใกล้ๆมหาวิทยาลัยนั่นล่ะ
จากนั้นน้องแทนก็พาชั้นไปเที่ยวชมบริเวณที่ทำงานใหม่ของดั้น
มหาวิทยาลัยกว้างขวางทีเดียว
มีชายทะเลอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัยด้วยล่ะ
เค้าเรียกหาดสะมิหลา อะไรนี่ล่ะ
บรรยากาศสวยดีนะ
ส่วนที่ทำงานของชั้นอยู่ตึกคณะศิลปศาสตร์ล่ะ
เค้าให้ชั้นสอนสามวิชา วิชาภาษาอังกฤษธุรกิจการบิน
วิชาภาษาอังกฤษธุรกิจการโรงแรม (มหาวิทยาลัยมีโรงแรมเองใหญ่ทีเดียว)
และวิชาอิงริช ริชเธอร์เลเช่อร์ แอร๊ยยย แปลเป็นภาษาไทยไม่เป็น
สอนนักศึกษาป.ตรีปีสอง ปีสาม
แงๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชั้นจะทำได้มินะงึมๆๆ
แต่มันเป็นงานที่ท้าทายจริงๆนะ
เด็กที่นี่จะเหมือนเด็กกทมฯ ที่ชั้นเคยสอนมินะ?
กิ้ดดดดดดดดดดดดด
เงินเดือนน้อยแต่ภูมิใจ เพราะชั้นต้องการประสบการณ์เยอะๆ
มีความรู้เหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน อดทนๆ
อีกหน่อยก็คงจะดีขึ้นล่ะนะ
สู้ๆ สู้โว้ยยยยยยยยยยย
..............................................................................
หนุ่มๆของชั้น โฮ๊ะๆๆๆๆ
อิอิอิ ขอนำเสนอหนุ่มคนแรก หลานปลื้ม
กำลังขึ้น ม.หก (ช่วยๆดูคลิปมันหน่อยเพราะเห็นอยากได้แสนวิว)
เพิ่งดูคลิปมันร้องเพลงเป็นครั้งแรก แบบว่า
เอ่อ...แกร้องเพลงอะไรของแกฟระ
เสียงยังกะฟาย ออกลูก...
มันเป็นนักร้องได้ไง กรี๊สสสส


เป็นนักเต้นพอได้นะ เพราะเจ้าปลื้มมันหุ่นง๊องแง๊ง
แห้งแก๊กแด๊ก เหมือนอิชั้นเลย อิอิอิ
....................
หนุ่มคนที่สอง หลานเปรม กำลังขึ้น ม.สาม
รร.เดียวกับปลื้มนั่นล่ะ


หลานเปรมเป็นนักฟุตบอลของ รร.อะนะ
เท่ห์ชิมิ๊ หลานดั้น แอร๊ยยยย
..............
คนต่อไป หลานการ์ฟิล
ฟิล กำลังขึ้นป.ห้า ฟิลเป็นเด็กอ่อนโยน
คุณน้ารักน้องฟิล มากๆนะลูก ^^


.....................
หลานชายคนล่าสุด จัสติน
กำลังซน อยู่อนุบาลหนึ่ง

เมื่อก่อนชอบตีก๊อฟ แต่ตอนนี้ชอบเล่นเกมส์มากๆ
กลายเป็นปีศาจเกมส์ไปแล้ว
คุณน้าก็รักจัสตินมากๆเหมือนกันนะลูก

ขอบคุณคอมเม้นท์น่ารักๆจาก Mrs.P และเพื่อนอ้อเด้อค่ะ
ตอนนี้พื้นที่ไดอารี่ของดั้นเต็มแล้ว
จะทำไงดีเนี่ย แอร๊ยยยย
ยังคนไปแวะอ่านไดอารี่เพื่อนๆเหมือนเคย
แต่ไม่ได้เม้นเพราะว่าเราไม่ได้ติดตามอ่านไดอารี่เค้านานแล้วไง
แบบว่าเกรงใจ
แอร๊ยยยยยยยย