ฆ่าตัวตาย - เป็นตัวของตัวเองน่ะดีแล้ว อิอิอิ

	My last day at work
	เสียเงิน.......เพราะความเบลอ
	เลี้ยงส่งอิแห้ง
	..........Move
	ไปกินข้าวกับอีเจ๊
	ควันหลง.....สุข..13
	ศุกร์สิบสาม ......คืนปล่อยผี กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดส์
	นังเอมิลี่...กลับมาแล้ว
	เข้าเมืองผจญฝน
	Yammy....evening !
	กิน กิน แร่ด แร่ด... อิอิอิ
	วันฝนตกขี้หูไหล ...คนอะไรมาพบกัน อิอิอิ
	อนาคต อนางอ
	ปาร์ตี้เล็กๆเลี้ยงส่งพี่เดชชี่
	ลาก่อน พี่เดชชี่ ชี่ ชี่ ชี่
	โชว์ผลงานโบแดง
	มึนตึ๊บ แอน น้ำใจของใครสักคน อิอิอิ
	ผจญภัยสุดขอบดอย
	วันทำงานสบายๆ
	ฆ่าตัวตาย
	สี่ปีแห่งความทรงจำ
	สี่ปีแห่งความทรงจำ
	เรื่อยเปื่อย .....อิอิอิอิ
	ยื่นซองขาว
	Big decision
	นู๋หน่อยพาชั้นเที่ยว ....แป่วววว (จบทริปจ้า)
	พานู๋หน่อยเที่ยว.....2
	พานู๋หน่อยเที่ยว....1
	Vacation ^^
	วันเบาเบา....ของสามสาวสวย โฮ๊ะๆๆๆ
	+++ อีแอบบบ.....ถ่าย+++
	Good mood
	E- Narok
	ขอแสดงความยินดีกับเจ้านาง ที่เสียเงินในวันนี้เค่อะ โฮ๊ะๆๆๆๆ
	อเมสซิ่ง......... จริงๆนะเออ
	ถ่านไฟเก่า
	จัดอันดับความทะลึ่ง
	lovely manu
	อยู่เพื่อ...กิน

ฆ่าตัวตาย

ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้

Posted on Sat 24 May 2008 22:42

เข้าใจจิตใจน้องเขาค่ะ เพราะน้องโสก็เคยผ่านมาแล้ว มันช่างทรมานมองไม่เห็นฝั่ง แต่ตอนนี้ก็ยังจนอยู่นะอิอิ

koko

Wed 21 May 2008 17:36 [16]

พี่รู้ปะว่าวีรกรรมเด็กคนนี้นะทำให้นักเรียนอย่างพวกหนูได้เงินกู้เร็วขึ้น เพราะผู้ใหญ่เค้ากลัวนักเรียนฆ่าตัวตายอีกมั้ง

joe

Tue 20 May 2008 11:57 [15]

ได้อ่านข่าวน้องเค้าเหมือนกัน

คนเราพอถึงที่สุด เรามักจะคิด ๆ ๆ ๆ และเกิดทางออกสุดท้ายที่ใคร ๆ ก็ไม่คิดอยากจะทำ...

ขอให้น้องเค้าไปสบาย....

สำหรับวิเวียน...เราทึ่งนะที่ตัวเองผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้ เราขอชื่นชมจากใจจริงเลยนะ

Tue 20 May 2008 1:57 [14]

ต้องสู้....ต้องสู้ถึงจะชนะ..จริงๆฮ่ะ...เฟิม..ๆ..

Mon 19 May 2008 22:12 [13]

อ่านแล้วอึ้ง

Mon 19 May 2008 20:35 [12]

นี่....ยัยวิเวียน จะบอกให้ว่า ถ้าสมัยนี้แกมีเงินสองบาทก็ขึ้นรถเมลล์ไม่ได้อยู่ดี รู้มั้ย ตอนนี้ค่ารถเมล์มัน 8.50 บาทแล้วนะแก......

แต่ฉันก็ยังดีใจที่ฉันก็ได้บากบั่น ต่อสู้กับแกสมัยที่ไปพักด้วยกันที่หอพัก...รู้ซึ้งเลยว่า เงินนั้นมีค่ามากมายแค่ไหน....ฉันจึงไม่ได้จ่ายฟุ่มเฟือยจนถึงวันนี้ เราก็เกือบอดตายกันทั้งคู่....แต่พวกเราก็มีวันนี้ได้....

เพราะหน้าพ่อแม่และครอบครัวลอยเด่นอยู่ตรงหน้าไง...อิอิ

Mon 19 May 2008 20:27 [11]

อ่านแล้วได้จ้อคิดเลยค่ะ

เคยคิดเหมือนกันบางเรื่องเราก็หาทางออกไม่ได้ จนต้องมานั่งคิดทบทวนแล้ว...อีกหลายรอบ สุดท้ายคือ เราต้องสู้ อย่างที่พี่วิเวียนว่าจริงๆค่ะ สู้เพื่อตัวเราเอง ครอบครัวด้วยเนอะคะ

มิ้ม...ค่ะ

Mon 19 May 2008 20:26 [10]

ชีวิตวันลีเลยนะเนี้ย

Mon 19 May 2008 19:47 [9]

พี่ก็นอนคอยวาสนาอยู่เนี้ย คอยว่าเมื่อไหร่เทวดาจะส่งผุ้ชายมาถึงท้องซะที ช่วงนี้หิวอยู่บ่อยๆ
.
.

Mon 19 May 2008 19:37 [8]

อ่านแล้วแบบ ต้องสู้ เหมือนเพลงเจิน เจิน เลยพี่

ของหนูตอนอยู่เมืองไทยไม่ลำบากเลย เพราะพ่อแม่ส่งเรียน แต่แบบพอมาอยู่อเมริกานี่ซิ ดันหยิ่ง ไม่ขอเงินจากที่บ้าน ... เมื่อก่อน ก่อนทีจะเรียนจบนั้น ทั้งทำงานอาทิตย์ละ 30-45 ชั่วโมง ทั้งๆ ที่ต้องเรียนเต็มเวลาไปด้วย ส่วนค่าเทอมก็ประมาณสองแสนกว่า เอิ๊กส์ ลำบาก แต่คงไม่เท่าพี่ อ่านเรื่องแล้วแบบ พี่ลำบากกว่าหนูมาก ของหนูโชคดีหน่อยที่เจอคนใจดี ให้งานหนูทำนานหลายปี แล้วก็ช่วยหนูมาตลอดด้วย

เรื่องหมิ่นเงินน้อยเนี่ยไม่เคยหมิ่นเลยพี่ เมื่อก่อนมีงานที่ไหน ให้เท่าไหร่ไปหมด ฮ่า

ดีแล้วล่ะที่พี่ไม่คิดทำจริงๆ ไม่งั้นตกนรกหลายชาตินะ เขาว่าคนฆ่าตัวตายเนี่ย ต้องเกิดมาใช้กรรม ต้องเกิดมา แล้วก็ต้องฆ่าตัวตายหลายร้อยชาติเลยล่ะ

แต่แบบจริงๆ นะ อดทนเข้าไว้ เพราะความสุข ความสำเร็จที่ได้มาเนี่ย มันหอมหวานคุ้มค่า จนแทบจะลืมความลำบากที่ผ่านๆ มาไปได้ทั้งหมดเลย

พี่เป็๋นลูกที่ดีด้วย ทำดีกับพ่อแม่ รับรองไม่มีจน ไม่มีอด แล้วก็ไม่มีลำบากหรอกค่ะ

Mon 19 May 2008 19:28 [7]

แอบอ่านไดนี้มาพักใหญ่ ๆ แล้วค่ะ ชอบในความฮา ตลกขบขัน ของแต่ละเรื่องที่เอามาเล่า โดยเฉพาะมุก จ้องเป้าหนุ่ม ๆ ของคุณเอมิลี่ นี่ ชอบมาก ๆ

แต่ยังไม่เคยเมนท์สักที เมื่อวานก็เข้ามาอ่านว่ายื่นใบลาออก เพื่อเรียนต่อ และคงไม่ได้เข้ามาอัพบ่อย ๆ ก็รู้สึกว่า ว๊า ไดที่เราเข้ามาอ่านแล้วอารมณ์ดี กำลังจะห่าง ๆ ไป แต่ก็เข้าใจ ว่าชีวิตคนเรา ต้องมีเปลี่ยนแปลง เพื่อความก้าวหน้า

วันนี้ขอเปิดเผยตัวค่ะ เพราะอ่านไดวันนี้แล้วซึ้งโดนใจ เพราะตอนนี้เอ้ก็เพิ่งเริ่มทำธุรกิจส่วนตัว ยังไม่รู้หัวก้อย เพิ่งเริ่มได้ 3 เดือน ยังไม่ถึงขั้นท้อแท้ แต่บางที รู้สึกเหงา ๆ เพราะต้องแยกกันอยู่คนละจังหวัดกับสามี

อ่านไดวันนี้แล้วรู้สึก อึม มม เน๊อะ ความเศร้า ความเหงา ไม่ได้เกิดขึ้นกับเราคนเดียว เราต้องมองโลกให้กว้าง คนที่เผชิญหน้ากับอุปสรรคมากกว่าเรา ยังมีอีกเยอะ

ขอบคุณพี่วิเวียนนะคะ สำหรับไดซึ้ง ๆ หน้านี้ (ไม่รู้พี่หรือเปล่า แต่อยากพี่อ่ะ เอ้จะได้ดูเด็ก อิ อิ)

Mon 19 May 2008 19:02 [6]

แรงบันดาลใจในการไม่ค่อยมีอ่ะครับ .. พี่สาว

ไม่เหมือนพี่นิ ... ยาวเป็งหางว่าว โอ้ยขี้เกียจอ่านเว้ย

ฟิ้ววววววววววววววว

Frank's For Fun Da

Mon 19 May 2008 18:03 [5]

อ่านแล้วชอบจัง..

พี่ก็อ่านข่าวน้องที่ฆ่าตัวตายนะ
ไม่ว่าเขาหรอก...คนเราไม่เหมือนกันและอย่างที่วิวเยนว่า..วุฒิภาวะยังน้อย..
สงสารก็แต่พ่อแม่ต้องมานั่งจัดงานศพลูกตัวเอง...T_T
แต่อ่านเรื่องวิวเวียนแล้วแบบว่าอึ้ง..แล้วก็ทึ่งหนูมากเลย...
ตอนเด็ก ๆ บ้านพี่ก็เหมือนกัน..ธรรมดาม๊ากกก..ประหยัดทุกอย่าง....อ่านแล้วคิดถึงตอนเด็ก ๆ จัง
"ที่วิเวียนว่ามานะใช่เลย..อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนา"

Mon 19 May 2008 16:40 [4]

โห เค้าชื่นชมๆตัวมากๆเลยนะ จะว่าไปครอบครัวเราคงจะไม่แตกต่างกันเท่าไหร่ คิดถึงตอนเด็กๆแล้ว โหย เพื่อนๆเรียกเราว่า วัลลีอ่ะ จำได้ว่าช่วงที่เรียนอยู่ดำรงนะ ช่วงปิดเทอมจะไปรับจ้างทำงานที่ร้านแถวตลาดอ่ะ ก็รู้ๆกันอยู่ว่าเด็กดำรงสมัยนั้นส่วนมากจะเป็นลูกคนรวยอ่ะ เค้าเลยไม่ค่อยจะสนิทกับใครเป็นพิเศษ แต่ก็ผ่านมันมาได้หล่ะ ช่วยแม่ทำทุกอย่างเล้ย แต่ไม่ท้อนะ ฆ่าตัวตายไม่เคยคิดเลย ชีวิตไม่สิ้น ก็ดิ้นกันต่อไป

พอโตมาหน่อยเข้ามาเรียนในกรุงเทพ ก็ไม่เคยทำงานอีกเลย แม่เค้าสงสารอ่ะ ให้เรียนอย่างเดียว บุญคุณของแม่ท่วมหัว

รักตัวกับไดวันนี้จังเลย

เทคแคร์นะจ๊ะ

Mon 19 May 2008 16:00 [3]

ขอบคุณที่แบ่งปันประสบการณ์ และข้อคิดดีๆค่ะ

Mon 19 May 2008 15:56 [2]

*อย่าเป็นวัวลืมตีน*

* อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่านอนคอยวาสนา*

^^

Mon 19 May 2008 15:04 [1]